a a a a
Nowelizacja prawa karnego w 2014 roku.

Nowelizacja prawa karnego w 2014 roku.

Nowelizacja prawa karnego w 2014r. – przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności.
 
W maju 2014 r. weszła w życie nowelizacja Kodeksu Karnego
[1]  mająca na celu dostosowanie polskiego prawodawstwa do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/E, z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania
w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej
[2]. Z punktu widzenia zespołu Dyżurnet.pl bardzo istotna była nowelizacja art. 202 Kodeksu Karnego, regulującego kwestię nielegalnych treści pornograficznych.
Po pierwsze nowelizacja ujednoliciła z przepisami unijnymi kwestię wieku małoletniego – do tej pory istniało rozróżnienie na małoletniego poniżej lat 18 i małoletniego poniżej lat 15. Przed nowelizacją dozwolone było utrwalanie sprowadzanie, przechowywanie
i posiadanie treści pornograficznych z małoletnim powyżej lat 15, o ile nie miało to na celu rozpowszechniania lub publicznego prezentowania takiego materiału.
W obecnym stanie prawnym karalne jest utrwalanie, przechowywanie, posiadanie oraz uzyskiwanie dostępu do treści pornograficznych z udziałem małoletniego rozumianego jako każda osoba poniżej lat 18.

ART. 202. KODEKSU KARNEGO
§ 1. Kto publicznie prezentuje treści pornograficzne w taki sposób, że może to narzucić ich odbiór osobie, która tego sobie nie życzy, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat2.
§  2. (uchylony)
§ 3. Kto w celu rozpowszechniania produkuje, utrwala lub sprowadza, przechowuje lub posiada albo rozpowszechnia lub prezentuje treści pornograficzne z udziałem małoletniego albo treści pornograficzne związane z prezentowaniem przemocy lub posługiwaniem się zwierzęciem, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
§ 4. Kto utrwala treści pornograficzne z udziałem małoletniego, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 4a. Kto przechowuje, posiada lub uzyskuje dostęp do treści pornograficznych z udziałem małoletniego, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 4b. Kto produkuje, rozpowszechnia, prezentuje, przechowuje lub posiada treści pornograficzne przedstawiające wytworzony albo przetworzony wizerunek małoletniego uczestniczącego w czynności seksualnej podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 4c. Karze określonej w § 4b podlega, kto w celu zaspokojenia seksualnego uczestniczy w prezentacji treści pornograficznych z udziałem małoletniego.

§ 5. Sąd może orzec przepadek narzędzi lub innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstw określonych w § 1-4b, chociażby nie stanowiły własności sprawcy.

W nowelizacji uwzględniono też nowe zagrożenie związane z internetowymi wideo transmisjami na żywo. Po raz pierwszy zagadnienie to poruszone zostało w Konwencji Rady Europy o ochronie dzieci przed seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych z 2007 r. (tzw. Konwencja z Lanzarote), gdzie w art. 21 mówi się o penalizacji doprowadzenia, czerpania korzyści lub świadomego udziału
w prezentacji pornograficznej z udziałem dziecka. W Dyrektywie Parlamentu Europejskiego iRady w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej doprecyzowano, że chodzi również o prezentację odbywającą się poprzez sieć teleinformatyczną:


ARTYKUŁ 2[3]
e) „przedstawienie pornograficzne” oznacza skierowane do publiczności ukazywanie na żywo, w tym za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych:
(i) dziecka uczestniczącego w rzeczywistym lub symulowanym zachowaniu
o wyraźnie seksualnym charakterze;
(ii) organów płciowych dziecka, w ce-
lach głównie seksualnych;
Konieczność dostosowania prawa polskiego do wyżej wymienionej Dyrektywy doprowadziła do pojawienia się nowego punktu w art. 202 który brzmi:
§ 4c. Karze określonej w § 4b (grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2) podlega ten, kto w celu zaspokojenia seksualnego uczestniczy
w prezentacji treści pornograficznych z udziałem małoletniego.

Nowelizacja uregulowała kwestię dostępu do treści prezentujących seksualne wykorzystywanie małoletnich. Do tej pory zdania prawników były podzielone, czy termin „sprowadzanie”, użyty
w art. 202 § 4a, można było odnosić do uzyskiwania dostępu do nielegalnej treści za pośrednictwem sieci teleinformatycznej. Obecnie zostało to sprecyzowane
i uzyskiwanie dostępu do takich treści jest penalizowane.

 
Kodeks Karny nie definiuje terminu treści pornograficzne i dlatego też pojawia się trudność
z klasyfikacją materiałów. W interpretowaniu materiału jako pornograficznego pomocna jest opinia prof. Mariana Filara
[4]. Uważa on, że ważna jest intencja autora takich treści. Można uznać materiał za pornograficzny, jeśli skupia się on wokół wywołania podniecenia seksualnego u odbiorcy. Istotny jest także sposób przedstawiania czynności seksualnej, czy są to wyłącznie techniczne aspekty,
w oderwaniu od warstwy intelektualnej i osobistej oraz czy organy płciowe są ukazywane w ich funkcjach seksualnych, sprowadzając się wyłącznie do rejestracji odhumanizowanej „technologii seksu”.

Nowelizacja zaktualizowała instrumenty prawne ochrony małoletnich przed treściami pornograficznymi.
 
ART.200 KODEKSU KARNEGO
§ 1. Kto obcuje płciowo z małoletnim poniżej lat 15 lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej lub doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania,
podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
§ 2.(uchylony)
§ 3. Kto małoletniemu poniżej lat 15 prezentuje treści pornograficzne lub udostępnia mu przedmioty mające taki charakter albo rozpowszechnia treści pornograficzne w sposób umożliwiający takiemu małoletniemu zapoznanie się z nimi, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 4. Karze określonej w § 3 podlega, kto w celu swojego zaspokojenia seksualnego lub zaspokojenia seksualnego innej osoby prezentuje małoletniemu poniżej lat 15 wykonanie czynności seksualnej.
§ 5. Karze określonej w § 3 podlega, kto prowadzi reklamę lub promocję działalności polegającej na rozpowszechnianiu treści pornograficznych w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi małoletniemu poniżej lat 15.
 
Należy pamiętać, że przepisy te odnoszą się do witryn internetowych znajdujących się na serwerach zlokalizowanych w Polsce. Duża liczba witryn z treściami pornograficznymi nie posiada odpowiedniego ostrzeżenia o treściach, dlatego zespół Dyżurnet.pl zdecydowanie zaleca korzystanie z oprogramowania kontroli rodzicielskiej.
Kolejne przepisy prawa karnego, które chronią osoby małoletnie przed wykorzystaniem
w celach seksualnych to art. 200 a KK oraz 200 b KK.

ART. 200a KODEKSU KARNEGO
§ 1. Kto w celu popełnienia przestępstwa określonego w art. 197 zgwałcenie § 3 pkt 2 lub art. 200 obcowanie płciowe z małoletnim, jak również produkowania lub utrwalania treści pornograficznych, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego lub sieci telekomunikacyjnej nawiązuje kontakt z małoletnim poniżej lat 15, zmierzając, za pomocą wprowadzenia go w błąd, wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania sytuacji albo przy użyciu groźby bezprawnej, do spotkania z nim, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Kto za pośrednictwem systemu teleinformatycznego lub sieci telekomunikacyjnej małoletniemu poniżej lat 15 składa propozycję obcowania płciowego, poddania się lub wykonania innej czynności seksualnej lub udziału w produkowaniu lub utrwalaniu treści pornograficznych, i zmierza do jej realizacji,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

ART. 200b KODEKSU KARNEGO
Kto publicznie propaguje lub pochwala zachowania o charakterze pedofilskim,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
 
 
 
 

 

[1] Dz.U. 2014 poz. 538 (Ustawa z dnia 4 kwietnia  2014 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw)
[2] http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32011L0093
[3] http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32011L0093
[4] Kodeks Karny. Komentarz pod redakcją M. Filara, Warszawa, 2012, str.965
 
 
X Ten serwis wykorzystuje pliki Cookie - więcej informacji
Do góry Menu Strony